O mnie
Jak rozumiem swój zawód
Jestem psychoterapeutką. W swojej pracy pomagam ludziom lepiej rozumieć siebie, swoje emocje i relacje, przyglądać się powtarzającym się schematom i szukać sposobów na zmniejszenie cierpienia.
To, co najbardziej cenię w tej pracy, to jej indywidualność. Nie ma dwóch takich samych osób ani dwóch takich samych terapii. Każdy człowiek przychodzi ze swoją historią, własnym sposobem przeżywania i doświadczeniami, które ukształtowały jego sposób bycia z innymi.
Najbardziej satysfakcjonuje mnie obserwowanie, jak w czasie terapii pacjent staje się coraz bardziej sobą. Kiedy zaczyna rozumieć własne emocje i potrzeby, pozwala sobie przeżywać to, co wcześniej musiało zostać głęboko schowane, i odkrywa, że może żyć inaczej niż dotychczas. Właśnie ten moment — kiedy człowiek ma więcej swobody, mniej cierpienia i więcej możliwości wyboru — jest dla mnie największym sensem tej pracy.
Relacja terapeutyczna
Ważne jest dla mnie, żeby w profesjonalnej roli psychoterapeutki pozostać jednocześnie autentyczną, żywą osobą w kontakcie z pacjentem.
Relacja terapeutyczna jest profesjonalna i ma swoje granice, ale nadal pozostaje relacją między dwojgiem ludzi. Potrzebne są w niej zaufanie, szacunek i poczucie, że po drugiej stronie jest ktoś, komu można naprawdę pozwolić się poznać.
Wierzę, że dobra relacja terapeutyczna jest jednym z ważnych warunków zmiany. Czasem jednak zbudowanie jej nie jest łatwe. Przychodzimy do gabinetu z nadzieją, że ktoś nam pomoże, a jednocześnie często odtwarzamy w relacji to, co jest nam znane z wcześniejszych doświadczeń.
Kiedy pojawiają się trudności w naszym kontakcie, nie traktuję ich jako porażki. Są dla mnie ważnym sygnałem i czymś, czemu warto się wspólnie przyjrzeć. Właśnie wtedy relacja terapeutyczna może stać się częścią procesu zmiany.
Jak pracuję
Aktywność bez przejmowania steru
Jestem aktywną terapeutką. Interesuje mnie nie tylko to, co dzieje się podczas sesji, ale również to, jak pacjent funkcjonuje poza gabinetem — z czym mierzy się na co dzień, co dzieje się w jego relacjach, jakie sytuacje przeżywa i co jest dla niego ważne.
To pacjent wnosi na sesję temat, któremu chce się przyjrzeć, a moją rolą jest wspólnie z nim się nad nim pochylić. Pytam, dzielę się swoimi obserwacjami, nazywam to, co zauważam, i pomagam spojrzeć na daną sytuację z różnych perspektyw.
To pacjent wyznacza kierunek naszej rozmowy, a ja pomagam mu lepiej zrozumieć to, co wnosi do gabinetu.
Ważne jest dla mnie również, żeby nie przejmować odpowiedzialności za zmianę za pacjenta. Terapię współtworzymy. Moją rolą jest być obok, pomagać rozumieć i wnosić własną perspektywę, ale nie decydować za drugą osobę, jak ma żyć.
Kompetencje i odpowiedzialność
Proces psychoterapeutyczny potrzebuje profesjonalnej wiedzy.
Wierzę, że dobra relacja terapeutyczna jest niezwykle ważna, ale sama w sobie nie wystarcza. Psychoterapia jest odpowiedzialną pracą, dlatego przykładam dużą wagę do swojego przygotowania zawodowego i ciągłego kształcenia.
Poza bazowym wykształceniem psychoterapeutycznym stale poszerzam swoją wiedzę. Uczestniczę w szkoleniach dotyczących różnych aspektów psychoterapii, odbywam staże w placówkach psychiatrycznych i pracuję w zespole, w którym spotykają się psychoterapeuci różnych modalności.
Swoją pracę regularnie omawiam również z superwizorami. Kiedy mam poczucie, że w terapii utknęliśmy albo coś przestaje być dla mnie jasne, nie zostawiam tego bez odpowiedzi. Rozmawiam o tym z pacjentem i korzystam z superwizji, żeby lepiej rozumieć, co dzieje się w naszym procesie.
Nie obiecuję z góry określonego rezultatu terapii. Zmiana jest czymś, co powstaje w procesie i zależy od wielu czynników. Mogę natomiast zrobić wszystko, co jest w mojej roli, żeby dobrze rozumieć to, co dzieje się w terapii, i możliwie najlepiej Ci pomóc.
Poza gabinetem
Dużą część mojego życia zajmuje również uczenie się — jeżdżę na szkolenia po całej Polsce, poznaję innych terapeutów i różne sposoby myślenia o psychoterapii. Lubię konfrontować ze sobą różne perspektywy i nie zamykać się w jednym sposobie rozumienia człowieka.
Po pracy najchętniej jestem w ruchu, szczególnie w górach. Ćwiczę jogę, którą zaraziła mnie moja siostra. Wspólnie tworzymy również wyjazdy, które łączą jogę, odpoczynek i czas dla siebie.
Kluczowe wykształcenie i szkolenia
